اعتدال گرایی یا توازن گرایی در مدیر یت توسعه شهر
جامعه ایران در درازای تاریخ از افراط گرایی و تفریط گرایی صدمات زیادی را متحمل می شود. در آخرین دوره انتخابات ریاست جمهوری گفتمان اعتدال از سوی جامعه مورد استقبال قرار گرفت، گفتمانی که چندین دهه در دانشگاه های ایران بر آن اصرار ورزیده می شد وارد گفتمان سیاسیون گردید و با طرح آن تمامی عرصه های سیاسی ، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی جامعه ایران را تحت تاثیر قرار داد. اگر چه گفتمان اعتدال بیشتر در چارچوب مسایل سیاسی و در سالی که مقام معظم رهبری آن سال را سال حماسه سیاسی نامید مطرح گردید . به نظر در حال در نوردیدن سایر عرصه های دیگر جامعه نیز می باشد. ورود گفتمان های این چنینی از بالا به پایین به دلیل وابستگی های ساختاری به قدرت مرکزی تا جایی پیش خواهد رفت تا ضمن ورود به عرصه های غیر سیاسی ماهیت و اثرگذاری خود را از دست خواهد داد. اینک بحث و گفتمان سیاسی اعتدال در حال وارد شدن به مباحث مدیریت شهری و توسعه شهری است. از آنجا که مباحث شهر و مدیریت شهر تنها سیاسی نیست به نظر اعتدال گرایی در مسایل شهری موضوعی غیرکارشناسی و افراطی است. توسعه متوازن در طرح های شهری و توزیع عادلانه اما موثر امکانات و منابع و رعایت تعادل بر برنامه های عمرانی- فرهنگی- اجتماعی و ... موضوعی است که باید مد نظر مدیران شهری قرار داشته باشد. توازن گرایی نه اعتدال گرایی
این وبلاگ بنا دارد تا به موضوعات مرتبط با توسعه شهر در حوزه جغرافیا و بازتاب فضایی عملکرد برنامه ریزی ها، سیاست های دولت ها و همچنین نقد رویکردهای فعلی برخورد کننده با شهر وجایگاه شهرهای ایران در سلسله مراتب شهری جهان بپردازد. جایگاه شهر ها ، رقابت پذیری شهر ها از ساختار قدرت های سیاسی محلی، ملی، منطقه ای و جهانی و توسعه ناحیه ای و منطقه ای، ناشی از بازیگران جهانی .تمامی مطالب نظرات و برداشت های نویسندگان است و با ذکر منبع مجاز است.