چند وقتی است که مدیران کلان کشور توسعه و پیشرفت را با رویکرد فرهنگی می دانند و در بیان زیربناها و روبناها نظام های فرهنگی را زیربنا دانسته ومعتقد به تقویت ساختارهای فرهنگی به عنوان لازمه اصلی رشد و پیشرفت هستند. اگر چه در روند تکامل بشر و بنا بر نردبان مازلو ابعاد فرهنگی روبنا تلقی می شود و همچنین طبق برداشت های من از وجه تولید، اقتصاد در مراحل اولیه تکامل زیربناست اما پذیرش راهبرد فرهنگی شاید بتواند مسایل ایران را در راه پیشرفت حل نماید.
ویژگی های جغرافیایی ایران و برخورداری از اقلیم های و خرده اقلیم ها از یک سو و از دیگر سو تبلور نقش جغرافیای متنوع بر رفتارهای انسان ها (طبیعت متغیر + انسان متغیر) منجر به پیدایش نماد های فیزیکی و معماری های متنوع و فرهنگ متنوع بستر مناسبی را برای رویکرد فرهنگی ایجاد کرده است. استفاده از این رویکرد در جامعه اطلاعاتی امروزی در گروی تقویت نقش گردشگری شهرها و مناطق است. در این رابطه بازکردن فضای کشور و افزایش تعامل با کشورهای گردشگر فرست باید در اولویت کار قرار گیرد. چرا که در جامعه جهانی عامل اصلی توسعه را در بهره وری نیروی انسانی می دانند. و ورود نیروی انسانی از جوامع پیشرفته اولین گام در استفاده از تجربیات و علم آنان است.